สัปดาห์ที่ ๑๐ – โรงเรียนเม็ดกวยจี๊
ถ้าประเทศไทยถูกย่อเป็นโรงเรียนเล็กๆ อะไรจะเกิดขึ้น หาคำตอบได้จากหนังสือการ์ตูนเล่มนี้
ISBN: ๙๗๔-๙๙๘๘๑๔-๕
ผู้เขียน: อิทธิวัฐก์ สุริยมาตย์
จำนวนหน้า: ๑๕๒
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก
พิมพ์ครั้งที่: ๑, มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

เราซื้อหนังสือเล่มนี้เพราะเพื่อนชวนให้ซื้อหนังสือไปให้เด็กๆ ตามต่างจังหวัด เห็นเป็นการ์ตูน ๔ สีของสำนักพิมพ์มูลนิธิเด็กก็นึกว่าเป็นหนังสือเด็ก ที่ไหนได้อ่านแล้วเนื้อหาผู้ใหญ่ไม่ใช่เล่น อ่านแล้วได้คิดเลย

หนังสือมีแค่ ๘ บทสั้นๆ เราอึ้งกับ “บทที่ ๒ สัตว์เลี้ยงแสนรัก” เป็นพิเศษ เพราะเขาเขียนภาพมุมกลับของโลกมนุษย์กับสัตว์เลี้ยง ให้สัตว์ซื้อหาเอาลูกมนุษย์มาเลี้ยงเล่น มีสวนสัตว์ที่ขังมนุษย์ไว้ในกรง กระตุกให้คิดถึงหัวอกของสัตว์ที่โดนมนุษย์เอามาเลี้ยงเป็นของเล่น สิ่งที่มนุษย์กระทำกับสัตว์จนเห็นเป็นเรื่องธรรมดา พอกลับด้านให้สัตว์เป็นผู้กระทำต่อมนุษย์ สร้างความรู้สึกไม่สบายใจได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ตอนอื่นๆ ก็เขียนแบบแฝงข้อคิด (ตอนกบ ทรงศีลที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งประธานนักเรียน เข้ากับกระแสการเลือกตั้งช่วงนี้พอดี) แต่ก็มีบางตอนทีเราไม่ค่อยเก็ทว่าจะสอนอะไรกันแน่ อ่านจบแบบงงๆ มึนๆ (เช่น ขยะในมือใคร กับ เพื่อนเราเผาเรือน) แต่เขาวาดภาพสะอาดสะอ้านน่าดู ก็เลยดูเอาเป็นอาหารตาเพลินๆ ก็พอได้ แต่เราชักไม่แน่ใจว่าเด็กๆ ที่ได้หนังสือเล่มนี้ไปจะอ่านแล้วชอบใจกันหรือเปล่า

อิทธิวัฐก์ สุริยมาตย์ นักเขียนการ์ตูนฝีมือดี ได้ย่อสังคมไทยลงมาเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ ที่ชื่อว่า “โรงเรียนเม็ดกวยจี๊”
หากได้มองจากมุมด้านสูง จะทำให้เราเห็นอะไรได้รอบด้านขึ้น เห็นผู้คนต่างเผ่าพันธุ์… ต่างความคิดความเชื่อ… แต่อยู่บนผืนแผ่นดินเดียวกัน
งานฉายภาพการเลือกประธานนักเรียน เพื่อเลือกเฟ้นผู้นำที่เปี่ยมด้วยคุณสมบัติของคุณธรรมและปัญญารอบรู้ ทำให้เยาวชนสัมผัสและตระหนักรู้ความรับผิดชอบต่อส่วนรวมแต่เยาว์วัย
เป็นนักการ์ตูนที่เล่าเรื่องการเมืองได้อย่างเนียนสนิท มีอารมณ์ขัน เป็นเสน่ห์เฉพาะตัวของนักการ์ตูนที่ชื่อ “อิทธิวัฐก์ สุริยมาตย์”

คำชื่นชม โดย สุดใจ พรหมเกิด ผู้จัดการสถาบันการ์ตูนไทย มูลนิธิเด็ก

สัปดาห์ที่ ๔ – สามก๊ก ฉบับการ์ตูน
ผู้เขียน: หลัวก้วนจง
ผู้แปล: โยธิน โยธินสัมพันธ์
ภาพประกอบ: หลินเหวินอี้
ISBN: ๙๗๔-๘๖๗๖๔๕-๕
จำนวนหน้า: ๓๓๐
สำนักพิมพ์: หยินหยาง
พิมพ์ครั้งที่: ๑, มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๒

สามก๊กฉบับการ์ตูนเล่มนี้เป็นหนังสือเก่าที่เราไปเจอตอนรื้อชั้นหนังสือในห้องนอนเก่า (ทั้งเก่าทั้งโทรม ถ้าดูตามปีที่พิมพ์ก็ ๑๘ ปีมาแล้ว) ตอนแรกเราเอามาอ่านได้แค่หน้าแรกๆ แล้วก็หยุดไป อ่านๆ หยุดๆ อยู่หลายรอบมาก แต่ไม่ไปถึงไหนซะที ในที่สุดเราก็ได้อ่านจบจบ (ซะที) เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง (ต้องยกความดีความชอบให้โครงการ “หนึ่งเล่มหนึ่งสัปดาห์” แฮะ ถ้าไม่คิดว่า “ต้อง” อ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบ ไม่รู้ว่าจะจบเมื่อไหร่)

ตอนอ่านแรกๆ เราจำตัวละครไม่ค่อยได้ อ่านไปแล้วต้องคอยพลิกกลับมาดูข้างหน้าว่าตัวละครนี้ หน้าตาแบบนี้คือใคร เป็นฝ่ายไหน แต่พอหลังๆ ก็ค่อยยังชั่วขึ้น ภาพวาดเขาก็โอเคนะ แต่ความจำเราไม่ค่อยดีเองมากกว่า เออ… แต่เราไม่ค่อยชอบฉากที่ต่อสู้กันเท่าไหร่ เวลาฆ่ากัน โดนฟันหัวขาด แขนขากระเด็น ถึงเป็นภาพการ์ตูนเราก็รู้สึกว่าโหดเกินไปหน่อย (แต่ก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าไม่แสดงภาพแบบนี้ จะวาดยังไงดี)

เราไม่ค่อยประทับใจเนื้อเรื่องเท่าไหร่ เพราะเขาเล่าแบบรวบๆ เอาแต่ใจความสำคัญ ถ้าคนที่จะอ่านให้รู้ว่าเรื่องราวเป็นมายังไง ใครอยู่ก๊กไหน ใครบกับใคร ใครโดนใครฆ่า ก็น่าจะโอเค แต่ถ้าจะอ่านเพื่อศึกษากลยุทธ์หรือวิเคราะห์วิจารณ์นิสัยใจคอ เราว่าอ่านจากสามก๊กฉบับการ์ตูนเล่มนี้คงไม่ได้อะไรมาก (เราเพิ่งไปกูเกิ้ล “สามก๊กฉบับการ์ตูน” เพราะจะหารูปหน้าปกมาแปะ ไม่เจอฉบับที่เราเพิ่งอ่านไป เจอแต่ฉบับของบริษัทสกายบุ๊กส์จำกัด คิดว่าน่าจะเป็นเล่มเดียวกับที่เพื่อนเราอ่านแล้วบอกว่า สนุกดี)

เราเคยอ่านสามก๊กฉบับของเจ้าพระยาพระคลัง(หน) เฉพาะตอนที่ตัดมาเป็นบทเรียนในวิชาภาษาไทย (รู้สึกจะเป็นตอน “จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊า”) จำไม่ได้แล้วว่าเป็นยังไง รู้แต่ว่าเวลาที่ต้องอ่านเรื่องที่เป็นวิชาเรียน ความน่าสนุกมันก็ลดลงไปเยอะ เราได้อ่านสามก๊กฉบับวณิพกของยาขอบที่เอามารวมเล่มเป็นแต่ละตัวละคร (เช่น เล่าปี่ โจโฉ ขงเบ้ง) อ่านไปได้ประมาณสองสามเล่มเมื่อหลายปีมาแล้ว อันนั้นเราว่าสนุกดี มีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เราคงต้องไปรื้อกลับมาอ่านให้ครบทุกเล่มซะแล้ว

สามก๊ก ฉบับการ์ตูนพงศาวดารจีนเล่มนี้ กำเนิดขึ้นจากความพยายามสูงสุดของผู้เขียนการ์ตูนเล่มนี้ ที่ต้องการนำพงศาวดาร “สามก๊ก” ที่ทั้งยาวและซับซ้อนมาทำให้อ่านเข้าใจง่ายและสนุก ตัวเอกของเรื่องคนไทยล้วนรู้จักดี เช่น เล่าปี เตียวหุย ตั๋งโต๊ะ โจโฉ ขงเบ้ง ฯลฯ และขมวดเรื่องจบเมื่อคนเหล่านั้นเสียชีวิตลง นับเป็นสามก๊ก ฉบับที่ให้อรรถรสด้วยเรื่องและภาพอย่างจุใจ

– จากปกหลัง