ห นั ง สื อ เ ดิ น ท า ง

where the books have been, and what people think about them…

เจ้านายเล็กๆ – ยุวกษัตริย์

Posted by bookstravel บน มกราคม 8, 2008

เจ้านายเล็กๆสัปดาห์ที่ ๑๒ – เจ้านายเล็กๆ – ยุวกษัตริย์ (ปกอ่อน)
พระราชประวัติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เมื่อทรงพระเยาว์ ๒๔๖๘-๒๔๘๙
ผู้เขียน: สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
ISBN: ๙๗๔-๗๐๔๗๕๕-๑
จำนวนหน้า: ๔๕๐
สำนักพิมพ์: ซิลค์เวอร์ม บุคส์
พิมพ์ครั้งที่: ๖, กรกฏาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
(ภาพปก สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล และ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภูมิพลอดุลยเดช มีนาคม ๒๔๗๗
พิมพ์ครั้งแรก ปี ๒๕๓๐ ในโอกาสที่ในหลวงทรงเจริญพระชนมายุครบ ๖๐ พรรษา)

ช่วงตั้งแต่ต้นปีประเทศเราก็มีข่าวเศร้าเรื่องการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระพี่นางฯ แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้พวกเราได้ทราบพระราชกรณีกิจมากมายของพระองค์ บางอย่างเราไม่เคยได้รับรู้มาก่อน เช่น การที่พระองค์ทรงอุปถัมภ์และให้ทุนการศึกษาแก่นักเรียนเพื่อไปแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ การที่ทรงเป็นพระอาจารย์ภาษาฝรั่งเศส ทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ของมูลนิธิต่างๆ มากมาย และเกี่ยวกับผลงานพระราชนิพนธ์ที่ทรงคุณค่ามากมาย

เวลาที่มีการเขียนถึงพระราชกรณียกิจ หรือเรื่องราวต่างๆ ที่รำลึกถึงสมเด็จพระพี่นางฯ หนังสือพิมพ์มักจะยกข้อความบางตอนของหนังสือในพระราชนิพนธ์มาให้ได้อ่านอยู่เป็นเนืองๆ โดยเฉพาะจากหนังสือ “เจ้านายเล็กๆ – ยุวกษัตริย์” เราได้อ่านแล้วก็รู้สึกอยากจะอ่านหนังสือฉบับเต็มขึ้นมาเต็มที่

ทีแรกก็ไปเสิร์ชหาทางอินเทอร์เน็ต เจอที่ซีเอ็ดกับศูนย์หนังสือจุฬาฯ ก็เกือบจะสั่งซื้อไปแล้วถ้าไม่ติดว่าต้องรอส่งทางไปรษณีย์หลายวัน (ไม่ทันใจวัยรุ่น) ก็เลยไปลองเดินหาที่ร้านหนังสือในห้าง โชคดีมากไปเจอวางขายที่ร้าน The book club หนำซ้ำที่ร้านมีโปรโมชั่น ลดราคา ๑๐% ทั้งร้านด้วย เลยได้ซื้อลดราคาแถมได้หนังสือมาอ่านทันที 🙂

(ตอนไปซื้อหนังสือเราปล่อยไก่ไปเล็กน้อย… ทั้งๆ ที่จำชื่อหนังสือได้ดี แต่เผลอไปถามพนักงานขายว่ามีหนังสือ “เจ้าชายเล็กๆ – ยุวกษัตริย์” ไหม แต่ถึงพูดชื่อผิด เขาก็เข้าใจเพราะมีคนมาถามหาบ่อยมาก เขาตอบเราทันทีว่าวางอยู่หน้าร้านโน่นแหละ :P)

เรื่องราวตลอดเล่มทำให้เราซาบซึ้งและประทับใจมากว่า สมเด็จย่าทรงเลี้ยงดูเจ้านายเล็กๆ เป็นอย่างดี ทรงดูแลเรื่องพระสุขภาพพลานามัย เรื่องการศึกษา ฯลฯ ทรงพยายามให้เป็นเหมือนเด็กธรรมดา แต่ต้องมีระเบียบวินัย มีความคิด มีความประหยัด มีความรับผิดชอบ สมเด็จย่าทรงทำหน้าที่ทั้งพ่อและแม่ได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด คนที่เป็นพ่อเป็นแม่น่าจะได้นำมาเป็นแบบอย่างในการเลี้ยงดูลูกให้เป็นคนดี

เราอ่านแล้วเข้าใจว่าทั้งสมเด็จพระพี่นางฯ ในหลวงรัชกาลที่ ๘ และรัชกาลที่ ๙ น่าจะทรงใช้ภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษได้คล่องแคล่วระดับเดียวกับเจ้าของภาษา (เราคิดว่าสมัยยังทรงพระเยาว์น่าจะใช้ภาษาฝรั่งเศสได้คล่องแคล่วกว่าภาษาไทยด้วยซ้ำ นี่สังเกตเอาจากจดหมายที่ทรงเขียนถึงกันเองเป็นการส่วนพระองค์) แต่ในหลวงและสมเด็จพระพี่นางท่านก็ไม่ทรงใช้ภาษาฝรั่งอย่างฟุ่มเฟือยเหมือนคนบางคนที่พยายามจะโอ้อวดว่าตัวเองรู้ภาษาฝรั่ง พูดไทยคำฝรั่งคำทั้งที่ไม่จำเป็น (แถมบางครั้งพูดผิดๆ ถูกๆ อีกต่างหาก)

เราสังเกตว่ากระทั่งเวลาที่ในหลวงทรงมีพระราชดำรัสกับชาวต่างประเทศอย่างเป็นทางการ ท่านก็ยังทรงใช้ภาษาไทยตลอด ซึ่งเราเดาเอาเองว่าน่าจะเป็นเหตุผลในทำนองเดียวกับที่เคยได้ยินว่า ท่านทรงตั้งพระทัยไว้ว่าจะไม่เสด็จออกนอกพระราชอาณาจักรในระหว่างที่ประชาชนชาวไทยยังเดือดร้อนลำบากอยู่

ในหนังสือมีเรื่องสนุกๆ ที่เรารู้สึกว่าน่ารักดีอยู่มากมาย แต่ที่เราชอบเป็นพิเศษคือเรื่อง “สโมสรปาตาปุม” ซึ่งเป็นสโมสรที่ในหลวงรัชกาลที่ ๘ และพระอนุชาทรงตั้งขึ้นคล้ายๆ กับสโมสรของเด็กๆ ในการ์ตูน สโมสรนี้มีกรรมการและสมาชิกมากมาย แต่เป็นแค่สมาชิกในนาม สมาชิกที่มีตัวตนจริงๆ มีแค่ ๒ พระองค์ สลับกันรับตำแหน่งต่างๆ

เช่น ในหลวงรัชกาลที่ ๘ ทรงเป็นประธาน พระอนุชาทรงเป็นรองประธาน พระอนุชาทรงเป็นเหรัญญิก และในหลวงรัชกาลที่ ๘ ทรงเป็นผู้ช่วยเหรัญญิก มีสมาชิกอื่นๆ มีชื่อแปลกๆ ที่ใช้กันเองระหว่างสองพระองค์ เช่น พระอนุชามีชื่อราอูล์ กงตรอง และเลอ กงเมลช์ สโมสรปาตาปุมมีการเก็บเงินค่าสมาชิกเอาไว้ทำกิจกรรมต่างๆ ทั้งเรื่องสนุกสนานและการทำบุญ ค่าสมาชิกก็คือค่าขนมของทั้งสองพระองค์นั่นเอง

เรารู้สึกว่าสมัยยังทรงพระเยาว์ รัชกาลที่ ๙ ดูจะทรงขี้รำคาญ เช่น ตอนที่ทรงวาดรูปหลายๆ รูป เพราะมีคนเอาอุปกรณ์วาดรูปมาถวายสมเด็จย่าฯ และเซ้าซี้ให้วาดรูป พระอนุชา (ในขณะนั้น) รำคาญก็เลยเอาอุปกรณ์มาวาดเสียเอง ดูจะทรงฉลาดแบบเจ้าเล่ห์ด้วย (เช่น ทรงหาเงินเข้าสโมสรปาตาปุม โดยไปทูลสมเด็จพระพันวัสสาว่าอยากเห็นธนบัตรของไทย พอประทานธนบัตร ๑๐ บาท ก็ทูลถามว่า ๒๐ บาทมีไหม และต่อไปเรื่อยๆ แทนที่จะขอประทานโดยตรง) ส่วนรัชกาลที่ ๘ จะทรงสุขุมและเป็นผู้ใหญ่กว่า

สมเด็จพระเจ้าพี่นางฯ ทรงเล่าเรื่องได้ดีมากๆ อ่านเข้าใจง่าย ทั้งสนุกและได้ความรู้ไปพร้อมกัน มีรูปให้ดูเยอะมาก (ขนาดเราซื้อเล่มปกอ่อนที่มีรูปน้อยลงแล้ว ถ้าเป็นปกแข็งจะมีรูปมากขึ้นอีก ๒ เท่า) เป็นรูปที่ทรงคุณค่าอย่างมาก กลอนบทสุดท้ายที่ทรงเลือกมาปิดท้ายหนังสือก็สรุปจบได้ดีมากๆ และเศร้ามากๆ ด้วย น่าเสียดายที่จบไว้แค่ก่อนในหลวงรัชกาลที่ ๙ ขึ้นครองราชย์ อยากให้มีเล่ม ๒ เป็นตอนต่อจากนี้ แต่ก็เป็นไปไม่ได้เสียแล้ว

ปล. ตอนที่อ่านหนังสือเรื่องพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๘ จบ เราก็ยังค้างคาใจเกี่ยวกับกรณีสวรรคตอยู่ เลยลองๆ ไปหาในอินเทอร์เน็ต แล้วก็เลยได้อ่านในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเพิ่มเติม ก็ทำให้ได้มุมมองและข้อสังเกตที่ไม่เคยรู้มาก่อนเกี่ยวกับกรณีสวรรคต ซึ่งขอไม่พูดไว้ในที่นี้ คนที่สนใจคงไม่เกินความสามารถที่จะไปหาอ่านเองนะ 🙂

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: