ห นั ง สื อ เ ดิ น ท า ง

where the books have been, and what people think about them…

Posts Tagged ‘สายใจ’

สายใจ

Posted by bookstravel บน มกราคม 2, 2008

sai-jai_small.jpgสัปดาห์ที่ ๑๑ – สายใจ
ผู้เขียน: ลักษณวดี (วิมล ศิริไพบูลย์)
ISBN: ๙๗๔-๗๒๓๐๖๖-๖
จำนวนหน้า: ๗๙๒ (๒ เล่ม)
สำนักพิมพ์: ณ บ้านวรรณกรรม
พิมพ์ครั้งที่: ??, ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘

ตอนนี้ช่องเจ็ดกำลังฉายละครที่ทำจากนิยายของ “ทมยันตี” อยู่ (ที่จริงคือ “ลักษณวดี” แต่เราก็ยังถนัดที่จะเรียกว่า “ทมยันตี” มากกว่า) คือเรื่อง “ดั่งดวงหฤทัย”

เราดูละครแล้วรู้สึกว่าไม่อลังการและไม่สนุกประทับใจเท่ากับอ่านหนังสือ (เดาเอาอ่ะนะ เราจำไม่ได้ว่าเคยอ่านเรื่อง “ดั่งดวงหฤทัย” หรือเปล่า แต่เคยอ่านเรื่อง “ในฝัน” ซึ่งเราคิดว่าเป็นแนวๆ เดียวกัน คือเป็นเรื่องเจ้าหญิงเจ้าชายในแคว้นต่างๆ อ่านแล้วซาบซึ้งประทับใจกว่าที่เป็นละครเยอะเลย) ก็เลยนึกครึ้มอยากอ่าน “นิยายน้ำเน่า” ขึ้นมา พอดีไปเจอ “สายใจ” ก็เลยเอามาอ่าน

เรื่องนี้ค่อนข้างจะแปลกจากนิยายในนามปากกา “ลักษณวดี” อยู่ซักหน่อย เพราะเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ใช่เจ้าชายเจ้าหญิงอย่างเล่มอื่นๆ เป็นเรื่องของสองสาวพี่น้องที่พ่อแม่เป็นเจ้าคุณกับคุณหญิง ซึ่งในอดีตเคยรวยแต่ปัจจุบันเหลือแต่เปลือก เพราะติดการพนันทั้งคู่ ต้องไปกู้หนี้ยืมสิน เอาบ้านก็เอาไปจำนอง เจ้าคุณกับคุณหญิงก็เลยพยายามจะหาลูกเขยรวยๆ เพื่อจะได้มาช่วยปลดหนี้

ในขณะที่พ่อแม่พยายามแก้ปัญหาแบบง่ายๆ ลูกสาวสองคนกลับหยิ่งในศักดิ์ศรี ไม่ยอมแต่งงานเพราะเงิน แล้วก็มีพระเอกสองคนเป็นเพื่อนกัน คนหนึ่งเป็นพ่อเลี้ยงทำป่าไม้ อีกคนหนึ่งเป็นนายหัวทางใต้เจ้าของเหมืองแร่ ก็มีเรื่องพ่อแง่แม่งอน ตอนแรกไม่ชอบหน้ากัน แต่ตอนหลังก็รักกันแล้วก็จบแบบแฮ้ปปี้เอ็นดิ้งตามประสานิยายประโลมโลก ใครที่ชอบทมยันตีก็น่าจะชอบเรื่องนี้

เราอ่านแล้วก็นึกว่าความจริงละครน้ำเน่า (หรือนิยายน้ำเน่า) ไม่เห็นจำเป็นต้องมีตัวอิจฉาที่ต้องร้ายๆๆ ด่านางเอกแว้ดๆๆ และทำทุกวิถีทางที่จะแย่งพระเอกจากนางเอกก็ได้ เรื่องสายใจนี่ไม่มีตัวร้ายแบบนั้น อุปสรรคของพระเอกกับนางเอกคือสถานการณ์ต่างๆ (พ่อแม่กีดกัน ความเข้าใจผิดกันเอง หรือความมีทิฐิไม่ยอมรับความจริง ฯลฯ)

นางเอกมี “คู่แข่ง” อยู่เหมือนกัน แต่ก็เป็นคนธรรมดาๆ ที่ชอบพระเอกและหวังจะได้แต่งงานกับพระเอก แต่เมื่อพระเอกชอบนางเอกมากว่า เธอก็ยอมรับความจริง (เหมือนที่คนปกติธรรมดาในชีวิตจริงควรจะทำ)

แต่เราก็ให้นึกสงสัยว่าถ้ามีผู้จัดละครเจ้าไหนเกิดนึกจะซื้อนิยายเรื่องนี้มาทำเป็นละครฉายทางทีวีตอนนี้ ก็คงไม่พ้นต้องโดน “ปู้ยี่ปู้ยำ” แก้ไขเนื้อเรื่อง เพิ่มตัวละครให้มีสีสันตามความนิยมของคนดู คือ จะต้องมีนางอิจฉาที่พูดด้วยการแผดเสียงสูงปรี๊ดตลอดเวลา และต้องใส่ชุดชะเวิกชะวากน่าหวาดเสียวด้วย ส่วนเพื่อนพระเอกหรือเพื่อนนางเอก (หรือทั้งคู่) จะต้องเป็นกระเทย

เมื่อไหร่พวกผู้จัดละครเขาจะรู้ตัวกันเสียทีว่า มีแต่ผู้จัดละครเท่านั้นแหละที่คิดว่าต้องมีตัวละครตลาดๆ แบบนี้คนดูถึงจะอยากดู เพราะคนดูละครจริงๆ อย่างเราเบื่อมากกก… เปลี่ยนช่องหนีทุกครั้งที่ตัวละครพวกนี้ออกมา 😦

ปล. ในหนังสือจะพูดถึงจำนวนเงินและราคาข้าวของต่างๆ ที่ทำให้เรารู้สึกว่ามันเก่ามากๆๆ (เช่น ตั๋วหนังราคาสิบกว่าบาท) เราไปเสิร์ชเจอว่าเรื่องนี้จะเขียนตั้งแต่ปีพ.ศ. ๒๕๐๙ ตั้ง ๔๐ กว่าปีมาแล้วนิยายเรื่องนี้ยังพิมพ์ออกมาขายได้ และมีคนอ่านอยู่เลยอ่ะ!!

Posted in B-52 | Tagged: , , | Leave a Comment »